{"title":"Málverk","description":"","products":[{"product_id":"thokukennd-kortlagning-tilverunnar","title":"Þokukennd kortlagning tilverunnar","description":"\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eHeimurinn er oft eins og þessi mynd: óskýr, blautur, á mörkum þess að leysast upp og þorna. Fyrir þá sem skynja og hugsa öðruvísi, er raunveruleikinn sjaldan beinn, sjaldan skýr. Hann er regnbogalitaður, en ekki beint gleðilitaður. Hann er sundurlaus og óreglulegur, og þó hann virðist mjúkur og fagur, getur hann einnig verið köld og loðin mótsaögn. En af og til er hann þó í rauninni frábær.\u003c\/span\u003e\u003cb\u003e\u003c\/b\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003eEfst í verkinu birtist þessi dæmigerði kassi – dökkur og ákveðinn, eins og hann hafi fengið samþykki áður en hann steig fram. Hann stendur fyrir stöðugleika sem lofað var en aldrei skilaði sér, fyrir kerfið sem vill útskýra allt með ferhyrndum lausnum, jafnvel þegar enginn passar alveg í formið.\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eÁferðin í kringum kassann er móðuð og sviðin, eins og tilvera sem hefur reynt að laga sig að en orðið fyrir bruna, oftar en oft. Litirnir sem flæða um verkið – rauðir, bláir, fjólubláir, grænir – eru tilfinningar og hugsanir sem eiga sér engin orð, aðeins liti. Þeir renna saman, flæða út fyrir mörkin, blandast og hverfa, alveg eins og lífið sjálft þegar maður reynir að festa það niður með skynsemi.\u003c\/span\u003e\u003cb\u003e\u003c\/b\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eLitlu punktarnir hægra megin virðast fyrst eins og stígandi, skref í átt að einhverju. En þau fara ekki í beina línu. Þau eru dreifð, eins og það vanti stiga, stuðning, eða einfaldlega leiðarvísir. Þau eru tilraun til að hreyfa sig áfram í veröld sem hvorki styður né skilur. Skrefin sem aldrei lenda, draumar sem fjarar út áður en þeir festa rætur.\u003c\/span\u003e\u003cb\u003e\u003c\/b\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eÞað er eitthvað harmrænt við þetta verk, en líka eitthvað seiðandi fallegt. Eins og tilvistin sjálf – brothætt, en lífsseig. Óljós, en full af smáatriðum sem tala ef þú hættir að 'reyna' að skilja og byrjar að skynja.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003e2019\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eStærð með ramma - \u003c\/span\u003e\u003cspan\u003eH:42,4cm x B:32,4cm\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"My Store","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":52467585089900,"sku":null,"price":25000.0,"currency_code":"ISK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0913\/6593\/3420\/files\/20250801_141936.jpg?v=1754469040"},{"product_id":"fyrst-helt-eg-ad-eg-vaeri-ad-leita-ad-fridi","title":"Fyrst hélt ég að ég væri að leita að friði","description":"\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eHeimurinn er fullur af hljóðum sem ég heyri en geri oft ekki greinarmun á, svo það sem ég heyri er yfirleitt bara hávaði. Hávaði gerir hvaða manneskju sem er þreytta, jafnvel klikkaða, í mismiklu magni og styrkleika auðvitað. Ég er einhverf og ekki með góðan filter fyrir hljóðum svo ég er oft þreytt og sæki því oft í hvíld, sem er samt því miður ekki mjög aðgengileg fyrir mig þar sem nágrannar mínir eru oft með læti. \u003c\/span\u003e\u003cb\u003e\u003c\/b\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eNýlega hjálpaði móðir mín mér að festa kaup á litlum rafmagnssendibíl sem ég hef verið að vinna við að breyta í vinnustofu á hjólum, með svefnaðstöðu svo ég komist burtu, í friðinn.\u003c\/span\u003e\u003cb\u003e\u003c\/b\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eEn fram að því hef ég sótt mikið í að vera í skólanum, því nú er búið að þrífa hann betur en nokkru sinni fyrr, að minni ósk. Hann var svo skítugur að ég var veik alla síðustu haustönn. Já, ég er rosalega næm týpa. En út af þessari næmni þorði ég ekki að stunda þá áfanga sem ég hafði skráð mig í á vorönninni, þó það væri búið að þrífa og mér leið betur. Það varð til þess að ég neyddist til að fara í gjörningakúrs sem breytti svo lífi mínu.\u003c\/span\u003e\u003cb\u003e\u003c\/b\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eAf því að ég sótti meira en vanalega að vera í skólanum jukust tengslin við samnemendur mína og ég fór að fara í partý, sem mér þótti bara frekar skemmtilegt. Og svo hýsti ég eitt grillpartý sjálf, fyrir mig og samnemendur mína heima hjá móður minni og stjúpa!\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003e2024\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eStærð: - \u003c\/span\u003e\u003cspan\u003eH:80cm x B:60cm\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"My Store","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":52467592200556,"sku":null,"price":40000.0,"currency_code":"ISK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0913\/6593\/3420\/files\/Fyrst_helt_eg_ad_eg_vaeri_ad_leita_ad_fridi_5.jpg?v=1754468852"},{"product_id":"thad-gekk-verr-eftir-thvi-sem-a-leid","title":"Það gekk verr eftir því sem á leið","description":"\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eStærð með ramma - H:61,5cm x B:41,5cm\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eMér finnst það svo oft vera þannig þegar ég ber mynd í hjarta mér, að ég leyfi mér að gera mér vonir, þá bráðna þær eins og snjór á sólardegi. Hugmyndir mínar, ský sem enginn getur klifrað upp í, hverfa svo oft í heitum andardrætti veruleikans.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eÉg reyndi. Ég barðist með pensli og lit, reyndi að búa til heim sem var þegar til, inni í mér. En málningin,  hún hélt ekki við. Hún flaut undan mér eins og á. Litirnir snéru baki við mér og tóku yfir, þeirra eigin vilji, þeirra eigin tónn.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eÉg stoppaði. Ég lagði niður vopn mín og byrjaði að hlusta með augunum, eins og maður hlustar á vindinn sem slær tjaldið í útilegunni. Sat og horfði, eins og ég væri gestur í eigin verki. Liturinn, þessi djúpi blái bakgrunnur, minnti mig á hafið sem kyssir ströndina án þess að vilja halda henni. Græni hatturinn sem krýnir höfuð mannsins, eins og blóm sem vex úr engri mold nema þeirri sem við höfum innra með okkur.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eHann blundaði, maðurinn í myndinni, með varir eins og þögul loforð. Hálsinn, gulleitur og langur eins og ljósgeisli, dró augun mín niður að brjósti hans sem var ekki brjóst heldur brúnn upprúllaður sandpappír, undarlegur og dularfullur. Þar rann rauður liturinn eins og blóð sem nærir lífið, en líka minnir á sár sem ekki sést.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eÞegar ég hætti að reyna að stjórna og leyfði verkinu að tala, þá fæddist nýr heimur. Það var samtal, ekki einræði. Ég áttaði mig á því að verkið var tilbúið og það var ég líka. Því stundum er það  þannig þegar við gefumst upp, að eitthvað stærra og dýpra fær að fæðast. Eins og lífríki sem sprettur fram úr myrkrinu þegar við hættum að slökkva ljósin. Og ég varð sátt.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e2024\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cspan\u003e---\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eIt got worse with time\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eI often feel that when I carry a picture in my heart, I allow myself to hope, then they melt like snow on a sunny day. My ideas, clouds that no one can climb, so often disappear in the warm breath of reality.\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003e\u003cb\u003e\u003c\/b\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eI tried. I fought with paintbrush and color, tried to create a world that already existed, inside me. But the paint did not hold. It flowed away from me like a river. The colors turned their backs towards me and took over, their own will, their own tone.\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003e\u003cb\u003e\u003c\/b\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eI stopped. I put down my weapons and began to listen with my eyes, as one listens to the wind that blows on a tent in a camp. I sat and watched, as if I were a guest in my own work. The color, that deep blue background, reminded me of the sea that kisses the shore without wanting to hold it. The green hat that crowns a man's head, like a flower that grows from no soil but the one we have inside us.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eHe dozed, the man in the picture, with lips like silent words. His neck, yellowish and long as a ray of light, drew my eyes down to his chest, which was not a chest but a brown rolled-up sandpaper, strange and mysterious. There flowed the red color like blood that is close to life, but also reminds me of what is not seen.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eWhen I stopped trying to keep some control and let the work speak for itself, a new world was born. It was a conversation, not a dictatorship. I realized that the work was ready, and so was I. Because sometimes it is when we give up that something bigger and deeper can be born. Like a living organism that springs out of the darkness when we stop turning off the light. And I became ok.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"My Store","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":52467598524780,"sku":null,"price":25000.0,"currency_code":"ISK","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0913\/6593\/3420\/files\/Thad_gekk_verr_eftir_thvi_sem_a_leid_4.jpg?v=1754468517"},{"product_id":"verk-i-vinnslu","title":"Verk í vinnslu","description":"\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eÉg lá í sófanum svo vikum skipti eins og slitið tau, föst í eigin líkama sem var bæði skjól og fangelsi. Eins og þessi fígúra í málverkinu, augu sem stara út í tómið, með hönd sem teygir sig út í ómögulega átt. Ég man hvernig það var að teygja sig en ekki komast neitt. Að reyna að halda áfram þegar allt í kringum mig var óskiljanlegt og í uppnámi.\u003c\/span\u003e\u003cb\u003e\u003c\/b\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eÉg mætti með skottið á milli lappanna, skíthrædd við það sem koma skyldi og það kom sem vildi koma og nú er ég ný kona.\u003c\/span\u003e\u003cb\u003e\u003c\/b\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eÉg hef brotist út úr skuggunum sem umkringdu mig. Þessi handleggur í málverkinu er eins og mín eigin von, þó skelfing og óvissa hafi grípað mig. Það er eitthvað óútreiknanlegt í þessum litum, eins og þeir dansi á milli lífs og dauða og ég stend þarna á milli tilbúin að taka við því sem lífið hefur upp á að bjóða, þó ég viti ekki hvað það er.\u003c\/span\u003e\u003cb\u003e\u003c\/b\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eÉg er ekki lengur týnd. Ég er enn óörugg, en ég er líka sterkari. Nú er þessi kona í speglinum, og í málverkinu, tilbúin að mæta sjálfri sér, og öllum sínum skrímslum (ish). Þetta málverk er minning um það þegar ég var föst og líka vitnisburður um að ég er komin áfram. Einn dagur í einu.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e2011-2025\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cspan\u003eStærð með ramma - \u003c\/span\u003e\u003cspan\u003eH:21,3cm x B:62cm\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"My Store","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":52467607404908,"sku":null,"price":20000.0,"currency_code":"ISK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0913\/6593\/3420\/files\/20250801_161629.jpg?v=1754468681"},{"product_id":"raudu-floggin","title":"Rauðu flöggin","description":"\u003cp\u003eHver kannast ekki við þessi rauðu flögg? Af hverju höldum við áfram þrátt fyrir að sjá rauðu flöggin? Þú sérð eitthvað og veist að það er rangt en heldur samt áfram. Eftirá skammastu þín svo mikið að þú finnur einhvern annan til að skamma og kenna um þín mistök. Þú horfir til baka og rifjar upp vendipunktinn þar sem þú vissir að þú værir að fara að taka ranga ákvörðun og þú svitnar við tilhugsunina, þetta hefur áhrif á svefngæði þín sem gerir þig kranky daginn eftir. Þú þarft að finna nýjan sökudólg.\u003cbr\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eÞað er svo gott að kenna öðrum um. Svo frelsandi.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e2022\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cspan\u003eStærð með ramma - \u003c\/span\u003e\u003cspan\u003eH:46,7cm x B:36,6cm\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"My Store","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":52467638075756,"sku":null,"price":20000.0,"currency_code":"ISK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0913\/6593\/3420\/files\/Raudu_floggin_5.jpg?v=1754467713"},{"product_id":"bara-filipus-missir-tonn-i-sundi","title":"Bára Filipus missir tönn í sundi","description":"\u003cp\u003eBára var í sundi eins og hún gerir alla morgna. Hún svaf illa nóttina á undan því í dag var hún að fara í fyrstu bólusetninguna gegn covid og það hræddi hana. Af ótta og svefnleysi varð hún klaufsk og utan við sig. Venjulega syndir hún á sundbrautinni lengst til vinstri en núna stakk hún sér á brautina lengst til hægri en það er í rauninni barnabrautin, þú veist, þessi sem skólabörnin nota á miðvikudögum. Aumingjans Bára Filipus lenti, frekar harkalega, á botninum með þeim afleiðingum að hún missti tönn og í ofaná lag blæddi bleiku blóði í laugina.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eSkiptir það raunverulega máli að synda alltaf á sömu braut?\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e2022\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cspan\u003eStærð með ramma - \u003c\/span\u003e\u003cspan\u003eH:42,2cm x B:32,2cm\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"My Store","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":52467700203884,"sku":null,"price":15000.0,"currency_code":"ISK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0913\/6593\/3420\/files\/Bara_Filipus_missir_tonn_i_sundi_4.jpg?v=1754468647"},{"product_id":"fjall","title":"Fjall","description":"\u003cp data-start=\"175\" data-end=\"585\"\u003eÞað blasir við mér. Stórt, þögult og óhagganlegt. Fyrst fannst mér það fjarlægt – eins og eitthvað sem aðeins aðrir gætu sigrað. Ég horfði á það og hugsaði með mér að það væri ómögulegt að komast alla leið. En samt byrjaði ég að ganga. Eitt skref, svo annað. Stundum rann ég til, fór niður aftur, vildi snúa við. En það var eitthvað við sjálfa gönguna – þessa endurtekningu, þetta púsl – sem hélt mér gangandi.\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-start=\"587\" data-end=\"999\"\u003eÞað eru brekkur í lífinu. Þær koma í alls konar myndum: veikindi, ótti, efi, höfnun, sjálfsvafi. Þær láta okkur efast um hvort við séum nógu sterk. En svo kemur þessi stund, þegar maður stendur hálfvegis upp fjallið og lítur niður – sér leiðina sem maður hefur farið. Þá breytist eitthvað. Það er ekki lengur bara toppurinn sem skiptir máli, heldur það að vera á leiðinni, að halda áfram, að velja að hætta ekki.\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-start=\"1001\" data-end=\"1268\"\u003eFjallið er tákn. Fyrir það sem hræðir mig. Fyrir það sem ég vil. Fyrir styrk sem ég vissi ekki að ég hefði. Og þegar ég stend loks efst, sama hversu lítið eða hátt það virðist í augum annarra, þá veit ég: ég komst alla leið. Og það var ég sjálf sem steig öll skrefin.\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-start=\"1270\" data-end=\"1376\"\u003eHvert fjall sem við klífum mótar okkur. Ekki til að sýna heiminum að við getum það – heldur okkur sjálfum.\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-start=\"1270\" data-end=\"1376\"\u003e2024\u003c\/p\u003e\n\u003cp data-start=\"1270\" data-end=\"1376\"\u003e\u003cspan\u003eStærð: A3 - \u003c\/span\u003e\u003cspan\u003eH380cm x B:28cm\u003cbr\u003eÁn ramma.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"My Store","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":52467707969900,"sku":null,"price":5000.0,"currency_code":"ISK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0913\/6593\/3420\/files\/Fjall3.jpg?v=1754151499"},{"product_id":"anna","title":"Anna","description":"\u003cp\u003eAnna er stóra systur Emmu og finnst hún þurfa að vera góð fyrirmynd fyrir hana. Henni finnst það soldið snúið því Emma er nýkomin á gelgjuna og skiptir oftar um skap en sokka. Hún skiptir oftar um nærbuxur en allt annað. Það er fáránlegt. Hún er sennilega með þráhyggju fyrir því að skipta um nærbuxur. Önnu finnst það allavega skrítið.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eAnna er með sjaldgæfan sjúkdóm sem leggst aðeins á eina manneskju í heiminum á 10.000 ára fresti. Hún er með auka bein í hálsinum. Það er beinið sem flestir eru með í nefinu. Anna gerir allt til að falla inn en hún á enga vini. Jú foreldrar hennar eru vinir hennar.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e2022\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cspan\u003eStærð með ramma - \u003c\/span\u003e\u003cspan\u003eH:56,7cm x B:46,6cm\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"svavs","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":52475213087084,"sku":null,"price":25000.0,"currency_code":"ISK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0913\/6593\/3420\/files\/Anna.jpg?v=1754467044"},{"product_id":"adamseplid","title":"Adamseplið","description":"\u003cp\u003e\u003cspan\u003eStærð með ramma - \u003c\/span\u003e\u003cspan\u003eH:42,4cm x B:32,4cm\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eEn þetta eru allt svo góðir gæjar. Síðasta metoo byltingin var yndisleg. Er yndisleg, ef hún er ekki búin. Hún er ekki bara yndisleg, hún er svo margt annað. Byltingin hreyfði við mér, vá hvað þetta var alls konar. Vá hvað margt ruglaði  mig en á sama tíma gerði mig stolta en á sama tíma gerði mig hrædda. Ég hugsaði að líklega þyrfti ég að lenda í öllu þessu, til að skilja þetta, sem konur voru að tala um, eða leghafar. Eða fólk. Úff, ég styð það heilshugar að brjóta niður kynjatvíhyggjuna og verandi nonbinary sjálf.... sjálft.... sjálfur.... fyrir mér eru þetta bara orð og í rauninni eru þetta bara orð en þessi bara orð hafa svo ótrúlega djúpa merkingu. Hann, hún, það, hán. Kona, leghafi, punghafi, trukkalessa og svo framvegis. Þegar ég var barn og unglingur þá óttaðist ég það að líta út eins og trukkalessa. Hvers konar áhyggjur eru það á þessum aldri? Slakaðu á krakki!\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e2022\u003c\/p\u003e\n\u003cdiv class=\"product__description rte quick-add-hidden\"\u003e\n\u003cp\u003e\u003cspan\u003e---\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cspan\u003eThis text seems to make more sense in Icelandic...\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cspan\u003eBut these are all such good guys. The last metoo revolution was wonderful. IS wonderful, if it's not over. It's not just wonderful, it's so many other things. The revolution moved me, wow what a lot it was. Wow a lot confused me but at the same time made me proud but at the same time made me scared. I thought that I probably needed to experience all this, to understand what women were talking about, or wombs-owners. Or people. Ugh, I wholeheartedly support breaking down gender binary-ism and being nonbinary myself.... myself.... myself.... to me these are just words and in reality these are just words but these just words have such an incredibly deep meaning. He, she, it, They. Woman, womb, scrotum, truck driver and so on. When I was a child and teenager I was afraid of looking like a truck driver. What kind of worries are there at this age? Relax kid!\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003c\/div\u003e","brand":"svavs","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":52476003156332,"sku":null,"price":20000.0,"currency_code":"ISK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0913\/6593\/3420\/files\/Adamseplid_4.jpg?v=1754467207"},{"product_id":"greiningar","title":"Greiningar","description":"\u003cp\u003e\u003cspan\u003eStærð með ramma - \u003c\/span\u003e\u003cspan\u003eH:56,6cm x B:46,5cm\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eÞessi fella er með svo margar greiningar að það er farin að vaxa grein út frá andlitsdráttum hans. Húðin er föl því hann tekur svo mörg lyf að samblanda einhverra þeirra hafa þær aukaverkanir að hann má ekki fara út í sólina. Þess vegna tekur hann lýsi, D-vítamín og Omega 1, 2, 3, 4, 5, 6 og 7. Hann berst hetjulega við djöful sinn á hverjum degi, rétt áður en hann fer í köldu sturtuna sína. Þegar þessi texti er skrifaður hefur hann náð að vera í köldu sturtunni í heila mínútu. Næstu fimmtán mínúturnar bætast við á morgun og svo næstu fimmtán þar á eftir eftir tvo mánuði og svo koll af kolli. Að mörgu leyti er hann afar stoltur af sjálfum sér en að sumu leyti vildi hann óska þess að hann gæti breytt nokkrum atriðum eins og hárvextinum. Það lítur samt allt út fyrir að hann geti fengið nýjar töflur hjá heimilislæni sínum í næstu viku sem eiga að hjálpa til við að auka  hárvöxt. Þær eru að vísu á tilraunastigi en pensilín var líka einu sinni á byrjunarstigi. Allt þarf einhverntíman og einhvern vegin að byrja. \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e2021\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e---\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eThis guy has so many diagnoses that a branch is starting to grow from his facial features. His skin is pale because he takes so many medications that the combination of some of them has side effects that he can't go out in the sun. That's why he takes fish oil, vitamin D and Omega 1, 2, 3, 4, 5, 6 and 7. He fights his devil heroically every day, just before he takes his cold shower. As of this writing, he has managed to stay in the cold shower for a full minute. The next fifteen minutes will be added tomorrow and then the next fifteen after that in two months and so on. In many ways he is very proud of himself but in some ways he wishes he could change a few things, like his hair growth. It looks like he will be able to get new pills from his local pharmacy next week that are supposed to help increase hair growth. They are certainly in the experimental stage, but penicillin was also in its infancy once. Everything has to start sometime and somehow.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"svavs","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":52476394504556,"sku":null,"price":30000.0,"currency_code":"ISK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0913\/6593\/3420\/files\/Greiningar1.jpg?v=1754473491"},{"product_id":"lucas-fra-kenya","title":"Lucas frá Kenya","description":"\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eStærð með ramma - H:42cm x B:32cm\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eLucas vaknaði áður en sólin náði alveg yfir þökin í litla hverfinu rétt fyrir utan Nairobi. Það var enn svalt í loftinu og börnin hans sváfu þvers og kruss undir ljósu moskítóneti í rúminu við gluggann sem var einnig hulinn moskítóneti því það er aldrei hægt að passa sig of mikið á þessum kvikindum. Hann stóð smá stund kyrr og hlustaði á andardráttinn þeirra áður en hann fór fram í eldhúskrókinn. Á borðinu lá ananas sem hann hafði keypt daginn áður á markaðnum. Hann var óþarflega lengi að velja hann því hann vildi finna þann sætasta því honum fannst börnin sín eiga það besta skilið. Lucas hafði alltaf verið þannig. Hann átti ekki mikið en hann gaf hlutum samt athygli. Hvort sem það var matur, tónlist eða fólk.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eÍ horninu stóð appelsínugulur bakki sem hafði fylgt honum í mörg ár. Hann setti ananasinn á bakkann og hélt honum upp aðeins eins og hann væri að skoða listaverk. Hann hafði lært að skera ananas frá móður sinni þegar hann var ungur strákur og enn í dag heyrði hann rödd hennar í hausnum „Ekki flýta þér. Góður matur á skilið tíma.”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eÚti heyrðist mótorhjól keyra framhjá og einhver kalla til nágranna síns. Dagurinn var að byrja. Þriggja ára sonur hans vaknaði fyrstur og kom gangandi syfjaður fram á gólfið. „Pabbi, er þetta fyrir okkur?” Lucas brosti án þess að snúa sér við. „Kannski, ef þið eruð stillt og góð börn.” Hann glotti út í annað, hann var að stríða nývöknuðu barninu. „Pabbi, er ég góður strákur?” spurði strákurinn strax. Lucas leit yfir öxlina og reyndi að halda alvörusvip þó hann væri að springa úr stolti og langaði að brosa allan hringinn því honum fannst börnin sín vera bestu börnin í heiminum. „Hmm. leyfðu mér aðeins að hugsa málið.” Drengurinn lagaði strax líkamsstöðuna sína og reyndi að líta út eins og besta barn í heimi. Þó það hafi enga sérstakt útlit, að vera besta barn í heimi.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eOg í þessum litla eldhúskrók, með berar tær á köldu gólfinu og morgunljósið yfir ananasinum, fann Lucas að þó lífið væri stundum erfitt þá var hann hamingjusamur.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cspan\u003e---\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eLucas woke up before the sun had fully risen over the rooftops of the small neighborhood just outside Nairobi. The air was still cool and his children were sleeping crosswise under a light mosquito net in the bed by the window, which was also covered with a mosquito net because you can never be too careful with these bastards. He stood still for a moment, listening to their breathing, before going into the kitchenette. \u003c\/span\u003e\u003cspan\u003e\u003cb\u003e\u003c\/b\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eOn the table was a pineapple that he had bought the day before at the market. He took an unnecessarily long time to choose it because he wanted to find the sweetest one because he felt that his children deserved the best. Lucas had always been like that. He didn’t have much, but he still paid attention to things. Whether it was food, music, or people. In the corner stood an orange tray that had accompanied him for many years. He placed the pineapple on the tray and held it up slightly as if he were looking at a piece of art. He had learned to cut a pineapple from his mother when he was a young boy, and to this day he could still hear her voice in his head, „Don’t rush. Good food deserves time.”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eOutside, a motorcycle could be heard driving by and someone calling out to his neighbor. The day was beginning. His three-year-old son woke up first and came walking sleepily across the floor. „Daddy, is this for us?” Lucas smiled without turning around. „Maybe, if you’re good kids.” He grinned, teasing the newly awakened child. „Daddy, am I a good boy?” the boy asked immediately. Lucas looked over his shoulder, trying to keep a serious expression on his face even though he was bursting with pride and wanted to smile all the time because he thought his children were the best children in the world. „Hmm. Let me think about it.” The boy immediately adjusted his posture and tried to look like the best child in the world. Although it doesn't have any special appearance, being the best child in the world.\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003e\u003cb\u003e\u003c\/b\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eAnd in that little kitchenette, with bare toes on the cold floor and the morning light over the pineapple, Lucas found that although life was sometimes difficult, he was happy.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"svavs","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":53806889894252,"sku":null,"price":20000.0,"currency_code":"ISK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0913\/6593\/3420\/files\/IMG-2535.jpg?v=1779796694"},{"product_id":"nia-fra-sudur-afriku","title":"Nia frá Suður Afríku","description":"\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eStærð með ramma - H:32,5cm x B:27cm\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eNia býr í litlu þorpi í Suður-Afríku með foreldrum sínum, systkinum, ömmu sinni, afa sínum, hundinum Bongo, einni kú sem heitir Prinsessa og geit sem heitir Elvis. Elvis hefur sérstakan áhuga á þvotti, heimavinnu og öllum pappírum sem skipta máli.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eHúsið þeirra er sjaldan hljótt. Það kraumar alltaf eitthvað: pottur á eldavélinni, útvarp í eldhúsinu, hundur að gelta út í loftið eða afi hennar að segja sögu sem byrjar á: „Þegar ég var ungur maður…”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eNia er elst systkinanna. Þegar hún vaknar byrjar dagurinn hjá öllum hinum líka. Hún bindur skóreimar, finnur týndar vatnsflöskur og rekur litla bróður sinn út úr húsinu áður en hann nær að fela sig aftur bak við kúna.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003ePabbi hennar bindur bækur inni í litlu verkstæði við húsið. Hillurnar eru fullar af rifnum kápum, nálum, þráðum og bókum sem lykta eins og ryk og rigning. Nia elskar að sitja hjá honum eftir skóla og horfa á hann vinna. Hann réttir henni stundum bók og segir: „Opnaðu hana.” Nia gerir það alltaf mjög varlega, eins og hún sé að opna eitthvað lifandi.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eMamma hennar eldar í grunnskólanum í þorpinu og allir krakkarnir þekkja hana. Sumir mæta í röðina bara til að sjá hvað hún hafi búið til þann daginn. Þegar það er kryddað baunaréttur klárast maturinn fyrst hjá henni. Nia er mjög stolt af því.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eEftir skóla hjálpar hún ömmu sinni að hengja upp þvott. Amma hennar syngur alltaf meðan hún vinnur, oft sömu lögin aftur og aftur. Nia kann þau öll utan að og syngur með án þess að hugsa um það.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eÁ kvöldin safnast fjölskyldan oft saman úti fyrir húsið. Afi hennar situr í stól sem brakar í hvert skipti sem hann hallar sér aftur og segir sögur um fólk sem enginn annar man lengur. Litlu systkinin hlaupa um, hundurinn sefur í moldinni og Elvis geit reynir yfirleitt að borða eitthvað sem hún má alls ekki borða. Nia hlær hæst þegar einhver annar byrjar að hlægja fyrst. Hún er með stór, róleg augu sem taka eftir öllu: þegar mamma hennar er þreytt, þegar pabbi hennar er ánægður með bók sem hann lagaði, eða þegar einhver í skólanum situr einn of lengi.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eKennararnir í skólanum treysta henni. Litlu krakkarnir elta hana í frímínútum. Hundurinn sefur fyrir utan herbergið hennar á næturnar eins og það sé mikilvægt starf. Og stundum, þegar allt heimilið er sofnað, situr Nia ein úti undir stjörnunum með bók sem pabbi hennar batt sjálfur.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eÞá finnst henni heimurinn bæði rosalega stór og mjög nálægur í einu.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cspan\u003e---\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eNia lives in a small village in South Africa with her parents, siblings, grandmother, grandfather, the dog Bongo, a cow named Princess and a goat named Elvis. Elvis is particularly interested in laundry, homework, and all the paperwork that matters.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eTheir house is rarely quiet. Something is always simmering: a pot on the stove, a radio in the kitchen, a dog barking into the air, or her grandfather telling a story that begins: „When I was a young man…”\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eNia is the oldest of the siblings. When she wakes up, everyone else’s day begins the same way. She ties shoelaces, finds lost water bottles, and chases her little brother out of the house before he can hide behind the cow again.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eHer dad binds books in a small workshop attached to the house. The shelves are full of torn covers, needles, thread, and books that smell like dust and rain. Nia loves to sit with him after school and watch him work. Sometimes he hands her a book and says: „Open it.” Nia always does it very carefully, as if she is opening something alive.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eHer mother cooks at the village primary school and all the kids know her. Some people line up just to see what she has made that day. When it is a spicy bean dish, she is the first to finish her food. Nia is very proud of that.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eAfter school, she helps her grandmother hang out the washing. Her grandmother always sings while she works, often the same songs over and over. Nia knows them all by heart and sings along without thinking.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eIn the evenings, the family often gathers outside the house. Her grandfather sits in a chair that creaks every time he leans back and tells stories about people no one else remembers anymore. The little siblings run around, the dog sleeps in the dirt and Elvis the goat usually tries to eat something she is absolutely not allowed to eat. Nia laughs the loudest when someone else starts laughing first. She has big, calm eyes that notice everything: when her mom is tired, when her dad is happy with a book he edited or when someone at school sits alone for too long.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eThe teachers at school trust her. The little kids chase her around during recess. The dog sleeps outside her room at night as if it were an important job. And sometimes, when the whole family is asleep, Nia sits alone outside under the stars with a book that her dad bound himself.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eThen the world feels both very big and very close to her at the same time.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e \u003c\/p\u003e","brand":"svavs","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":53807076180332,"sku":null,"price":15000.0,"currency_code":"ISK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0913\/6593\/3420\/files\/IMG-2533.jpg?v=1779798076"},{"product_id":"renaissances-gellan","title":"Renaissances gellan","description":"\u003cp\u003e\u003cspan\u003eStærð með ramma: H:58cm x B:48\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cspan\u003eÞessi kona situr þarna eins og einhver hafi byrjað að mála mjög virðulegt hefðarkonuportrét og síðan smám saman misst áhugann á því að hlýða reglum. Fyrst kemur kjóllinn, perlufestin og þessi mjúka klassíska stelling sem segir manni að maður eigi líklega að taka myndina alvarlega. Svo tekur líkaminn bara sínar eigin ákvarðanir.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cspan\u003eHendurnar verða að löngum kolkrabbakenndum útlimunum sem flæða niður myndina eins og þær nenni ekki að stoppa þar sem venjulegar hendur eiga að enda. Þær líta út eins og þær geti bæði strokið þér um kinn og dregið þig niður á hafsbotninn ef þær eru í þannig skapi. Og svo er það hvíta stöff sínhvoru megin við höfuðið á henni sem virðist beinlínis vera hannað til að pirra fólk sem þarf að skilja allt.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cspan\u003eEru þetta vængir?\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003e\u003cbr\u003e\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003eEyru?\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003e\u003cbr\u003e\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003eTígó?\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003e\u003cbr\u003e\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003eMjúkt hold?\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003e\u003cbr\u003e\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003eAndleg uppljómun?\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003e\u003cbr\u003e\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003eLéleg ákvörðun?\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cspan\u003eMyndin svarar auðvitað engu af þessu vegna þess að hún hefur greinilega engan áhuga á að vinna með fólki sem þarf alltaf skýringar. Hún situr bara þarna og lætur áhorfandann svitna aðeins í eigin þörf fyrir merkingu.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cspan\u003eÞað er líka eitthvað dásamlegt við það hvað hún tekur mikið pláss. Hún er feit á hátt sem myndin afsakar ekki, útskýrir ekki, enda þarf ekkert að útskýra feitar konur. Hún er bara stór, mjúk og til staðar eins og drottning sem hefur aldrei á ævinni beðið um minni disk eða \u003cmeta charset=\"utf-8\"\u003e\n\u003cb id=\"docs-internal-guid-9cdbefcf-7fff-f127-83c6-d2c6cc00e949\"\u003e„\u003c\/b\u003ebetra sjónarhorn” þegar verið er að taka ljósmyndir af henni.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cspan\u003eOg augnaráðið...\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cspan\u003eÞetta er augnaráð konu sem hefur hlustað á fólk tala mjög lengi og komist að þeirri niðurstöðu að flestir séu eiginlega bara að improvísera með miklu sjálfstrausti.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cspan\u003eLitirnir gera myndina svo enn skrýtnari á besta mögulega hátt. Kjóllinn er næstum konunglegur, djúpur og dramatískur, meðan bleiku útlimirnir líta út eins og eitthvað sem hafi skriðið inn úr allt annarri mynd. Útkoman verður einhvers konar blanda af endurreisnarmálverki, fever dream og mjög sérviskulegri sjávarlíffræði.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cspan\u003eKannski er hún engill.\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003e\u003cbr\u003e\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003eKannski sjávarguð.\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003e\u003cbr\u003e\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003eKannski rík ekkja með mjög sérstakan fatastíl.\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003e\u003cbr\u003e\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003eKannski kona sem vaknaði einn morguninn og ákvað að mannslíkaminn hefði verið alltof takmarkaður hingað til.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cspan\u003eOg satt að segja þarf ekkert að ákveða það.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cspan\u003eÞað er eiginlega fegurðin í myndinni. Ef þú spyrð mig. \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cspan\u003eHún neitar að verða þægileg. Hún neitar að vera alveg skiljanleg. Hún situr bara þarna í perlufestinni sinni með kolkrabbahendurnar sínar og lætur fólk glíma við eigin þörf fyrir skýrar línur og útskýranlega hluti.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cspan\u003eSem er mjög dónalegt af henni.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cspan\u003eOg alveg frábært.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cspan\u003e---\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eThis woman sits there as if someone started painting a very respectable portrait of a traditional woman and then gradually lost interest in obeying the rules. First comes the dress, the pearl necklace, and that soft, classical pose that tells you that you should probably take the picture seriously. Then the body just makes its own decisions.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eHer hands become long, octopus-like limbs that flow down the picture as if they don't care to stop where normal hands are supposed to end. They look like they could both stroke your cheek and drag you to the bottom of the ocean if they were in that mood. And then there's that white thing on each side of her head that seems designed to annoy people who need to understand everything.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eAre those wings?\u003cbr\u003eEars?\u003cbr\u003eA tigress?\u003cbr\u003eSoft flesh?\u003cbr\u003eSpiritual enlightenment?\u003cbr\u003ePoor decision-making?\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eThe painting, of course, doesn’t answer any of this because it clearly has no interest in working with people who always need explanations. It just sits there and makes the viewer sweat a little in its own need for meaning.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eThere’s also something wonderful about how much space she takes up. She’s fat in a way that the painting doesn’t excuse, doesn’t explain. Besides there is no need to explain fat women. She’s just big, soft, and present like a queen who has never in her life asked for a smaller plate or a “better angle” in a photoshoot.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eAnd the look in her eyes...\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eIt’s the look of a woman who has listened to people talk for a very long time and has come to the conclusion that most of them are really just improvising with great confidence.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eThe colors make the painting even weirder in the best possible way. The dress is almost regal, deep and dramatic, while the pink limbs look like something that has crawled in from a completely different painting. The result will be some kind of cross between a Renaissance painting, a fever dream and some very eccentric marine biology.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eMaybe she's an angel.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eMaybe a sea god.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eMaybe a rich widow with a very particular style of clothing.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eMaybe a woman who woke up one morning and decided that the human body had been far too limited up until now.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eAnd honestly, there's no need to decide that.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eThat's really the beauty of the painting. If you ask me.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eShe refuses to be comfortable. She refuses to be completely understood. She just sits there in her pearl necklace with her octopus hands and makes people struggle with their own need for clear lines and explainable things.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eWhich is very rude of her.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eAnd absolutely brilliant.\u003c\/p\u003e","brand":"svavs","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":53808069116268,"sku":null,"price":40000.0,"currency_code":"ISK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0913\/6593\/3420\/files\/IMG-2668.jpg?v=1779814842"},{"product_id":"aftur-heim","title":"Aftur heim","description":"\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eStærð með ramma: H:52cm x B:35\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eÞessa mynd málaði ég í Fornámi Myndlistarskólans í Reykjavík. Ég man hvað mér fannst það gaman. Ég gleymdi tímanum, gleymdi sjálfri mér og sökkti mér ofan í litina, formin og skuggana.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eMyndefnið er einfalt; epli, tekanna og flaska. Klassískt kyrralífsverkefni. Samt er það ekki það sem ég tengi sterkast við þegar ég horfi á myndina í dag. Ég sé frekar gleðina sem fylgdi því að vera að læra, prófa og uppgötva.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eSíðar gaf ég Bellu vinkonu minni verkið. Hún hélt upp á það og átti það þar til hún lést í febrúar 2026. Nú hefur myndin ratað aftur til mín og ber með sér nýja sögu sem ég gat ekki séð fyrir þegar ég málaði hana.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eÞess vegna er þetta ekki lengur bara mynd af epli, tekönnu og flösku. Hún er líka minning um vináttu, um sköpunargleði og um það hvernig listaverk geta ferðast á milli fólks og safnað merkingu á leiðinni.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e---\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eI painted this picture in the Fornám at the School of Fine Arts in Reykjavík. I remember how much I enjoyed it. I forgot about time, forgot about myself and immersed myself in the colors, the forms and the shadows.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eThe subject is simple; an apple, a teapot and a bottle. A classic still life project. Yet that is not what I associate most with when I look at the image today. I see more of the joy that came with learning, experimenting and discovering.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eLater I gave the work to my friend Bella. She cherished it and had it until she passed away in February 2026. Now the picture has found its way back to me and carries with it a new story that I could not have foreseen when I painted it.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eTherefore, this is no longer just a picture of an apple, a teapot and a bottle. It is also a memory of friendship, of the joy of creativity and of how works of art can travel between people and gather meaning along the way.\u003c\/p\u003e","brand":"svavs","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":53840826073452,"sku":null,"price":40000.0,"currency_code":"ISK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0913\/6593\/3420\/files\/image00015.jpg?v=1780418385"},{"product_id":"fibblid-i-veislunni","title":"Fíbblið í veislunni","description":"\u003cp\u003e\u003cspan\u003eStærð með ramma - \u003c\/span\u003e\u003cspan\u003eH:32,5cm x B23,5cm\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eFíbblíð mætir alltaf allt og snemma í allar veislur. Hann þarf að mæla staðinn út. Tala við gestgjafann og fá út úr honum hverjir séu væntanlegir. Ef enginn mikilvægur að Fíbblíns mati er líklegur til að mæta sleppir hann sér. Þess vegna er hann kallaður Fíbblíð. Jafnvel mamma hans kallar hann það. Báðar mömmurnar hans. Hann á engan pabba, kannski er það þess vegna sem hann kann ekki að haga sér eins og maður. Honum hefur farið á mis við hvað það er að vera sannur karlmaður.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eAlveg sama hvað hann reynir að safna skeggi þá gengur ekkert að halda því við, það vex bara út um allar trissur. Hann afsakar sig alltaf með því að segjast vera af aðalsætt langt aftur í tímann og að genin hafi einfaldlega legið í dvala þar til nú.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eAumingjans fíbblíð.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eSkiptir máli að hafa sterka föðurímynd í uppvexti barna? Skiptir það raunverulegu máli að vera „alvöru karlmaður“?\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cem\u003e---\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eThe Arshole always shows up early to all parties. He has to size up the place. Talk to the host and find out who is coming. If no one important in The Arshole's opinion is likely to show up, he lets himself go crazy. That's why he's called The Arshole. Even his mother calls him that. Both his mothers. He has no father, maybe that's why he doesn't know how to act like a man. He's missed out on what it means to be a real man.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNo matter how hard he tries to grow a beard, it just keeps growing out of control. He always excuses himself by saying that he's from a noble family long ago and that the genes have simply been dormant until now.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePoor Arshole.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eDoes having a strong father figure matter in raising children? Does being a \"real man\" really matter?\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"svavs","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":53840974315884,"sku":null,"price":15000.0,"currency_code":"ISK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0913\/6593\/3420\/files\/image00020.jpg?v=1780418617"},{"product_id":"gvendur-stor-eyra","title":"Gvendur Stór-Eyra","description":"\u003cp\u003e\u003cspan\u003eStærð - \u003c\/span\u003e\u003cspan\u003eH:23,5cm x B:19,5cm\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eÞetta er greinilega Gvendur Stór-Eyra, maðurinn sem heyrir allt nema það sem er sagt við hann. Hann situr á kaffihúsum og kinkar kolli mjög alvarlega þegar fólk talar. Svo kemur í ljós að hann var í raun að hlusta á samtal tveimur borðum frá, píp í kassa fyrir aftan afgreiðsluna og hund sem gelti úti á bílastæði. Hann er með þetta risastóra eyra því hann safnar upplýsingum. Ekki gagnlegum upplýsingum. Bara upplýsingum.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eHann veit hvaða nágranni kaupir alltaf þrjá banana á fimmtudögum.\u003cbr\u003eHann veit hver í blokkinni syngur með auglýsingum.\u003cbr\u003eHann veit að póstberinn heitir Kristján.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eHann veit ekki hvar hann lagði lyklunum sínum.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eNefið er orðið svona stórt af því að hann stingur því í öll mál. Ekki af illum hug. Hann bara mætir allt of nálægt öllum samræðum og segir: „Ég ætlaði alls ekki að hlusta, en fyrst ég heyrði þetta allt þá finnst mér ég þurfa að tjá mig.“ Enginn bað um það.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eMér finnst samt að það besta við hann sé svipurinn. Hann lítur út eins og hann hafi nýlega komist að einhverju mjög mikilvægu.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eEn það sem hann komst að var að smjörið var á tilboði í Krónunni. Og tilboðið var ekki mjög gott. \u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e---\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eThis is clearly Gvendur Big-Ear, the man who hears everything except what is said to him. He sits in cafes and nods very seriously when people talk. Then it turns out that he was actually listening to a conversation two tables away, a beep in a box behind the counter and a dog barking outside in the parking lot. He has this huge ear because he collects information. Not useful information. Just information.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eHe knows which neighbor always buys three bananas on Thursdays.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eHe knows who on the block sings along to commercials.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eHe knows that the postman is called Kristján.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eHe doesn't know where he put his keys.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eHis nose has gotten so big because he sticks it in everything. Not out of malice. He just stands way too close to every conversation and says: \"I didn't mean to listen at all, but since I heard all this, I feel like I have to speak up.\" Nobody asked for it.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eI think the best thing about him, though, is his expression. He looks like he's just discovered something very important.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBut what he discovered was that the butter was on sale at the Krónan. And it was not a very good deal.\u003c\/p\u003e","brand":"svavs","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":53841148281196,"sku":null,"price":15000.0,"currency_code":"ISK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0913\/6593\/3420\/files\/image00058.jpg?v=1780419116"},{"product_id":"sjadu-mig-fyrsta-verk","title":"Sjáðu mig. Fyrsta verk.","description":"\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eStærð: H: 55cm x B: 70cm.\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003e“Sjáðu mig”\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003e var þátttökugjörningur þar sem listamaður sat fyrir og gestir tóku þátt í að mála eina sameiginlega mynd.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eFyrir framan hann var strigi á trönum og á borði við hliðina voru litir, vatn og penslar.\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003e\u003cb\u003e\u003c\/b\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eVerkið snýst um nærveru, athygli, samveru og tíma.\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003e\u003cbr\u003e\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003eÞað fjallar um að sjá og vera séð, hvort sem er með augunum einum og eða opnu hugarfari og innsæi.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eGestir máttu einnig spyrja listamanninn spurninga, hvort sem það er af forvitni eða til að sjá hann betur.\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003e\u003cb\u003e\u003c\/b\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eVerkið bauð upp á stund þar sem fólk fékk að vera hluti af ferli án þess að þurfa að ná árangri eða fullkomnun. \u003c\/span\u003e\u003cspan\u003e\u003cb\u003e\u003c\/b\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eHver þátttakandi hafði hálfa mínútu til að mála.\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003e\u003cbr\u003e\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003eÞessi stutti tími skapaði rými þar sem hugsun og stjórn viku fyrir innsæi og leikgleði. Þannig varð myndin lifandi, óútreiknanleg og heiðarleg, rétt eins og lífið sjálft.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eLitir blandast, form renna saman og það sem það sat eftir var stóra myndin (The Big Picture) sem vísar í það að þó þú skiptir óendanlega miklu máli, þá skiptiru ekki öllu máli því þú ert ekki einn í heiminum. Þú ert partur af heild. Mikilvægur partur, af heild. Og svo það sé sagt þá er ég mjög þakklát fyrir það að þú sért hérna. Ekkert endilega fyrir mig, heldur fyrir þá sem eru í þínu lífi og vilja hafa þig í sínu lífi.\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003e\u003cb\u003e\u003c\/b\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eÞað sem við gerum hefur oft áhrif sem við vitum jafnvel ekki af.\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003e\u003cbr\u003e\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003eKannski hvarf liturinn sem þú málaðir undir annan lit, en samt áttir þú þátt í að skapa heildina. Þú gætir hafa veitt næstu manneskju innblástur. Kannski tókstu fyrsta skrefið, sem er oft talið vera erfiðasta skrefið.\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003e\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eÞetta er einmitt kjarni verksins: að minna á að við skiljum alltaf eitthvað eftir, jafnvel þótt enginn sjái það lengur.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eÁ borðinu lá blað þar sem hægt var að skrifa nafn sitt, fyrir þá sem það vildu. \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003e\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003eMyndin sem varð til var sameiginlegt verk margra; sambland sjónarhorna, ákvarðana og augnabliks sem gerast í sameiginlegu flæði.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e---\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“See Me” was a participatory performance where an artist sat in front of the audience and guests participated in painting a single collective picture.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eIn front of him was a canvas and on a table next to it were paints, water and brushes.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eThe work is about presence, attention, togetherness and time.\u003cbr\u003eIt is about seeing and being seen, whether with one’s eyes alone or with an open mind and intuition.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eGuests were also allowed to ask the artist questions, whether out of curiosity or to see him better.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eThe work offered a moment where people could be part of a process without having to achieve success or perfection.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eEach participant had half a minute to paint.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eThis short time created a space where thought and control gave way to intuition and playfulness. In this way, the picture became alive, unpredictable and honest, just like life itself.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eColors blend, shapes merge, and what was left was The Big Picture, which suggests that although you matter infinitely, you don't matter all that much because you are not alone in the world. You are part of a whole. An important part, of a whole. And that being said, I am very grateful that you are here. Not necessarily for me, but for those who are in your life and want you in theirs.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eWhat we do often has an impact that we are not even aware of.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eMaybe the color you painted under another color disappeared, but you still played a part in creating the whole. You may have inspired the next person. Maybe you took the first step, which is often considered the hardest step.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eThis is precisely the essence of the work: to remind us that we always leave something behind, even if no one sees it anymore.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eOn the table was a sheet of paper where you could write your name, for those who wanted to.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eThe resulting film was the collective work of many; a combination of perspectives, decisions, and moments happening in a shared flow.\u003c\/p\u003e","brand":"svavs","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":53841668964716,"sku":null,"price":35000.0,"currency_code":"ISK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0913\/6593\/3420\/files\/image00011.jpg?v=1780420517"},{"product_id":"sjadu-mig-annad-verk","title":"Sjáðu mig. Annað verk.","description":"\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eStærð: H:56,5cm x B:79cm.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003e“Sjáðu mig”\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003e var þátttökugjörningur þar sem listamaður sat fyrir og gestir tóku þátt í að mála eina sameiginlega mynd.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eFyrir framan hann var strigi á trönum og á borði við hliðina voru litir, vatn og penslar.\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003e\u003cb\u003e\u003c\/b\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eVerkið snýst um nærveru, athygli, samveru og tíma.\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003e\u003cbr\u003e\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003eÞað fjallar um að sjá og vera séð, hvort sem er með augunum einum og eða opnu hugarfari og innsæi.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eGestir máttu einnig spyrja listamanninn spurninga, hvort sem það er af forvitni eða til að sjá hann betur.\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003e\u003cb\u003e\u003c\/b\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eVerkið bauð upp á stund þar sem fólk fékk að vera hluti af ferli án þess að þurfa að ná árangri eða fullkomnun. \u003c\/span\u003e\u003cspan\u003e\u003cb\u003e\u003c\/b\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eHver þátttakandi hafði eina mínútu til að mála.\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003e\u003cbr\u003e\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003eÞessi stutti tími skapaði rými þar sem hugsun og stjórn viku fyrir innsæi og leikgleði. Þannig varð myndin lifandi, óútreiknanleg og heiðarleg, rétt eins og lífið sjálft.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eLitir blandast, form renna saman og það sem það sat eftir var stóra myndin (The Big Picture) sem vísar í það að þó þú skiptir óendanlega miklu máli, þá skiptiru ekki öllu máli því þú ert ekki einn í heiminum. Þú ert partur af heild. Mikilvægur partur, af heild. Og svo það sé sagt þá er ég mjög þakklát fyrir það að þú sért hérna. Ekkert endilega fyrir mig, heldur fyrir þá sem eru í þínu lífi og vilja hafa þig í sínu lífi.\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003e\u003cb\u003e\u003c\/b\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eÞað sem við gerum hefur oft áhrif sem við vitum jafnvel ekki af.\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003e\u003cbr\u003e\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003eKannski hvarf liturinn sem þú málaðir undir annan lit, en samt áttir þú þátt í að skapa heildina. Þú gætir hafa veitt næstu manneskju innblástur. Kannski tókstu fyrsta skrefið, sem er oft talið vera erfiðasta skrefið.\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003e\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003e\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eÞetta er einmitt kjarni verksins: að minna á að við skiljum alltaf eitthvað eftir, jafnvel þótt enginn sjái það lengur.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eÁ borðinu lá blað þar sem hægt var að skrifa nafn sitt, fyrir þá sem það vildu. \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003e\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003eMyndin sem varð til var sameiginlegt verk margra; sambland sjónarhorna, ákvarðana og augnabliks sem gerast í sameiginlegu flæði.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e---\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e“See Me” was a participatory performance where an artist sat in front of the audience and guests participated in painting a single collective picture.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eIn front of him was a canvas and on a table next to it were paints, water and brushes.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eThe work is about presence, attention, togetherness and time.\u003cbr\u003eIt is about seeing and being seen, whether with one’s eyes alone or with an open mind and intuition.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eGuests were also allowed to ask the artist questions, whether out of curiosity or to see him better.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eThe work offered a moment where people could be part of a process without having to achieve success or perfection.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eEach participant had a minute to paint.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eThis short time created a space where thought and control gave way to intuition and playfulness. In this way, the picture became alive, unpredictable and honest, just like life itself.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eColors blend, shapes merge, and what was left was The Big Picture, which suggests that although you matter infinitely, you don't matter all that much because you are not alone in the world. You are part of a whole. An important part, of a whole. And that being said, I am very grateful that you are here. Not necessarily for me, but for those who are in your life and want you in theirs.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eWhat we do often has an impact that we are not even aware of.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eMaybe the color you painted under another color disappeared, but you still played a part in creating the whole. You may have inspired the next person. Maybe you took the first step, which is often considered the hardest step.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eThis is precisely the essence of the work: to remind us that we always leave something behind, even if no one sees it anymore.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eOn the table was a sheet of paper where you could write your name, for those who wanted to.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eThe resulting film was the collective work of many; a combination of perspectives, decisions, and moments happening in a shared flow.\u003c\/p\u003e","brand":"svavs","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":53841883070828,"sku":null,"price":35000.0,"currency_code":"ISK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0913\/6593\/3420\/files\/image00008.jpg?v=1780421423"}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0913\/6593\/3420\/collections\/20250801_161634.jpg?v=1754170847","url":"https:\/\/svavs.is\/collections\/malverk.oembed","provider":"svavs","version":"1.0","type":"link"}