{"title":"Prentverk","description":"","products":[{"product_id":"bara-filipus-a-slaemum-degi","title":"Bára Filipus á slæmum degi","description":"\u003cp\u003e\u003cspan\u003eStærð með ramma - \u003c\/span\u003e\u003cspan\u003eH:32,5cm x B:23,4cm\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBáru líður ekki vel í dag. Morgunsundið gekk ekki vel og hún er um þann mund að stíga inn í Laugardalshöllina til að fá fyrstu fæser sprautuna. Það hlakkar ekki í henni. Lófar hennar eru rakir og kaldir. Svitadropar spretta fram af enni hennar og leka niður. Hún tekur ekki eftir neinu. Hún skammast sín þó fyrir það að vera enn í náttfötunum. Hún hefði mátt vita betur en aumingjans Bára Filipus er bara svo ótrúlega utan við sig í dag.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eEr betra að dagar séu góðir en slæmir? Skiptir það einhverju máli hvort dagurinn í dag sé góður eða slæmur?\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e2022\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e\u003cspan\u003e---\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eBára is not feeling well today. The morning swim didn't go well and she's about to step into Laugardalshöll to get her first Pfizer shot. She's not looking forward to it. Her palms are clammy and cold. Beads of sweat are sprouting from her forehead and dripping down. She doesn't notice anything. She's ashamed, though, to still be in her pajamas. She should have known better, but poor Bára Filipus is just so incredibly out of sorts today.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eIs it better to have good days than bad? Does it matter whether today is a good day or a bad day?\u003c\/p\u003e","brand":"svavs","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":52476330443116,"sku":null,"price":10000.0,"currency_code":"ISK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0913\/6593\/3420\/files\/BaraFilipusaslaemumdegi1.jpg?v=1754471836"},{"product_id":"ro","title":"Ró","description":"\u003cp\u003e\u003cspan\u003eStærð með ramma - \u003c\/span\u003e\u003cspan\u003eH:42,4cm x B:32,4cm\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eRó bjó í skóginum af sömu ástæðu og sumir eiga uppáhaldsstól. Þar leið henni vel. Hún vaknaði á morgnana þegar birtan fór að síast niður milli greinanna. Stundum borðaði hún bláber í morgunmat. Stundum gleymdi hún að borða morgunmat og fór beint að rölta um skóginn. Ró var ekkert sérstaklega dugleg. Hún var heldur ekkert löt. Hún bara hafði mjög sérstakt samband við tíma. Ef hún ætlaði að fara að sækja vatn gat það tekið tuttugu mínútur eða þrjá tíma eftir því hversu mörg áhugaverð laufblöð urðu á vegi hennar.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eEinn daginn fann hún stein sem líktist brauðhleif. Hún varð svo glöð að hún bar hann með sér allan daginn. Daginn eftir fann hún annan stein sem líktist kartöflu. Þá fannst henni hún vera komin með heilan kvöldmat.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eRó hló mjög sjaldan upphátt. Þegar henni fannst eitthvað fyndið lokaði hún bara augunum og brosti aðeins. Eins og á myndinni.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eFólk sem gekk um skóginn sá hana stundum standa grafkyrra með sama svip. Margir héldu að hún væri að hugleiða. Í rauninni var hún yfirleitt að bíða eftir því að snigill kláraði að fara yfir stíginn. Ró hafði mikinn áhuga á sniglum. Henni fannst þeir eiga skilið meiri virðingu. Einn snigill hafði búið nálægt uppáhaldsstubbinum hennar í tvö sumur og hún var farin að kinka kolli til hans þegar hún gekk framhjá. Hann kinkaði aldrei til baka. Sambönd þurfa ekki alltaf að vera gagnkvæm, fannst Ró. Á haustin safnaði hún fallegustu laufblöðunum í litla hrúgu. Á veturna hlustaði hún á snjóinn detta. Á vorin fylgdist hún með fyrstu grænu sprotunum koma upp úr moldinni.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eHún átti engin stór markmið. Hún ætlaði ekki að sigra heiminn, stofna fyrirtæki eða verða fræg. Hún ætlaði að sitja á góðum stað í sólinni seinna um daginn.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eRó er mín stærsta fyrirmynd.\u003cbr\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003e---\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCalm lived in the forest for the same reason that some people have a favorite chair. She felt good there. She woke up in the morning when the light began to filter down between the branches. Sometimes she ate blueberries for breakfast. Sometimes she forgot to eat breakfast and went straight for a walk through the forest. Calm wasn't particularly hardworking. She wasn't lazy either. She just had a very special relationship with time. If she wanted to go get water, it could take twenty minutes or three hours, depending on how many interesting leaves she found in her path.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eOne day she found a stone that looked like a loaf of bread. She was so happy that she carried it with her all day. The next day she found another stone that looked like a potato. Then she felt like she had a whole dinner.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCalm very rarely laughed out loud. When she found something funny, she just closed her eyes and smiled a little. Like in the picture.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003ePeople walking through the forest would sometimes see her standing dead still with the same expression. Many thought she was meditating. In fact, she was usually waiting for a snail to finish crossing the path. Calm was very interested in snails. She thought they deserved more respect. One snail had lived near her favorite stump for two summers, and she had begun to nod at it when she walked past. He never nodded back. Relationships don’t always have to be mutual, Calm thought. In the fall, she gathered the most beautiful leaves into a small pile. In the winter, she listened to the snow fall. In the spring, she watched the first green shoots emerge from the soil.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eShe didn’t have any big goals. She didn’t plan to conquer the world, start a business, or become famous. She planned to sit in a nice spot in the sun later that day.\u003c\/p\u003e\n\u003cp\u003eCalm is my biggest role model.\u003c\/p\u003e","brand":"svavs","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":53839464104300,"sku":null,"price":20000.0,"currency_code":"ISK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0913\/6593\/3420\/files\/image00001.jpg?v=1780414446"},{"product_id":"tilviljanakennd-ljosmynd-ur-fornami-mir","title":"Tilviljanakennd ljósmynd úr fornámi MÍR","description":"\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eStærð með ramma - H:32,5cm x B:26,5cm\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eÞað sem mér finnst áhugaverðast við þessa mynd að hún virðist vera á mörkum þess að vera ljósmynd og verða að einhverju öðru en hún er samt ljósmynd. Ég tók ljóstmynd með filmumyndavél og vann hana svo í myrkraherberginu í Myndlistarskólanum í Reykjavík þegar ég var í fornáminu. Ég skildi ekki ljósmyndun, hvorki tæknina né vökvana né neitt annað svo ég gerði bara eitthvað og þessi ljósmynd kom út. Ég er mjög ánægð með hana. \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eÞarna eru plöntur. Það sér maður. En um leið og maður horfir lengur hætta þær að vera plöntur og fara að líkjast einhverju sem er á milli minningar, draums og skuggamyndar. Hvítu svæðin glóa næstum eins og frost, reykur eða stjörnuþokur. Dökku svæðin gleypa svo aftur smáatriðin og skilja eftir sig form sem eru kunnugleg en ómöguleg að festa alveg í orð. En þetta eru samt bara plöntur þó ég (og örugglega aðrir) geti lesið alls konar annað rugl úr þessu.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eÞað sem heillaði mig við myrkraherbergið var inmitt þetta. Þar hættir ljósmyndin að vera bara skráning á veruleikanum. Hún verður samtal milli ljósins, efnanna, pappírsins og tilviljunarinnar. Því þetta er svo mikil tilviljun. Ég hafði enga fyrirfram ákveðna hugmynd, vissi ekkert í minn haus, sá auðvitað ekkert því það var mjög mikið myrkur þarna en samt gat ég framleitt þessa mynd.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eÍ þessari mynd virðist náttúran hafa verið tekin í sundur og sett saman aftur. Plönturnar eru enn til staðar en þær eru orðnar að mynstrum, birtu og áferð. Augað leitar að einhverju þekktu en finnur stöðugt eitthvað annað.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eÞegar ég vann þessa mynd í myrkraherberginu árið 2022 var ég að leika mér með efnin og ljósið og sjá hvað gæti gerst, því mig langaði að læra þetta en ég skildi ekki sjúklega þykka breska hreiminn sem kennarinn var með og það var sama hvað ég las á netinu og glósaði, þetta var bara ekki eitthvað sem ég átti að skilja. Útkoman varð ekki bara ljósmynd af plöntum heldur mynd af umbreytingu. Mynd af því hvernig eitthvað hversdagslegt getur orðið framandi þegar maður hægir á sér og gefur tilviljuninni smá pláss.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eÞað er kannski það sem mér finnst fallegast við analóga ljósmyndun. Maður hefur aldrei fulla stjórn. Og stundum verða bestu myndirnar til einmitt þar sem stjórnin endar. Þetta er fullkomið dæmi um það hvað það er dásamlegt að sleppa tökunum.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003e---\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eWhat I find most interesting about this image is that it seems to be on the verge of being a photograph and becoming something else, but it is still a photograph. I took a photo with a film camera and then processed it in the darkroom at the Reykjavík School of Fine Arts when I was in my early studies (Fornám). I didn’t understand photography, neither the technology nor the liquids nor anything else, so I just did something and this photograph came out. I’m very happy with it.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eThere are plants. You can see that. But as you look longer, they stop being plants and start to resemble something that is between a memory, a dream and a silhouette. The white areas glow almost like frost, smoke or nebulae. The dark areas then absorb the details again, leaving behind shapes that are familiar but impossible to fully capture in words. But these are still just plants, even though I (and probably others) can read all kinds of other confusion bullshit from this.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eWhat fascinated me about the darkroom was this. The photograph ceases to be just a record of reality. It becomes a conversation between light, materials, paper and chance. Because it is so much chance. I had no preconceived idea, knew nothing in my head, of course I saw nothing because it was very dark there, but still I was able to produce this image.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eIn this image, nature seems to have been taken apart and put back together. The plants are still there but they have become patterns, light and texture. The eye searches for something familiar but constantly finds something else.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eWhen I made this image in the darkroom in 2022, I was playing with the materials and the light and seeing what could happen, because I wanted to learn this but I didn't understand the incredibly thick British accent the teacher had and no matter what I read online and took notes, it was just not something I was supposed to understand. The result was not just a photograph of plants but an image of transformation. A picture of how something mundane can become exotic when you slow down and give chance a little space.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eThat's perhaps what I love most about analog photography. You're never in complete control. And sometimes the best photos are created exactly where control ends. This is a perfect example of how wonderful it is to let go.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"svavs","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":53839876718956,"sku":null,"price":20000.0,"currency_code":"ISK","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0913\/6593\/3420\/files\/image00003.jpg?v=1780415833"}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0913\/6593\/3420\/collections\/BaraFilipusaslaemumdegi4.jpg?v=1754471823","url":"https:\/\/svavs.is\/collections\/prentverk.oembed","provider":"svavs","version":"1.0","type":"link"}